Rozmowa w Duchu Świętym

Najpierw wspólna droga

Modlitwa, słuchanie i rozeznawanie

Rozmowa w Duchu Świętym to modlitewna metoda spotkania, w której wspólnota szuka nie zwycięskiej opinii, lecz tego, do czego razem zaprasza ją Duch Święty.

Uczestnicy przygotowują się osobiście, mówią z własnego doświadczenia przeżytego na modlitwie i słuchają siebie bez polemiki. Po rundach wypowiedzi przychodzi czas ciszy, ponownego słuchania oraz rozpoznania wspólnych poruszeń, napięć i możliwych kroków.

Rozmowa, która zbliża.
Wspólnota, która rozeznaje.

Dlaczego ten projekt powstał w diecezji?

Diecezjalne konsultacje synodalne objęły około 12 552 osób i przyniosły 1 993 ankiety. Pytania dotyczyły między innymi słuchania świeckich, działania rad parafialnych, współodpowiedzialności i uczenia się wspólnego rozeznawania. Projekt pomaga przenieść to doświadczenie do codziennego życia parafii i wspólnot.

Aplikacja jest pomocą, nie rozmową

Sama aplikacja nie zastępuje modlitwy, relacji, prowadzącego ani decyzji duszpasterskich. Porządkuje kolejne etapy, odmierza czas, wyświetla pytania i pozwala zapisać owoce spotkania, aby prowadzący mógł uważniej towarzyszyć ludziom.

Zapis do kroniki parafialnej

Podsumowanie spotkania można pobrać jako PDF, wydrukować do kroniki parafialnej albo zachować w archiwum wspólnoty. Można też przekazać je wybranej osobie pocztą. Przed udostępnieniem sprawdźcie wspólnie treść; notatki robocze prowadzącego dołączajcie tylko wtedy, gdy jest to potrzebne.

jasne role i instrukcje dla prowadzącego
równa przestrzeń wypowiedzi dla uczestników
czas na ciszę, modlitwę i osobistą refleksję
notatki oraz historia spotkań zapisywane lokalnie

Dowiedz się więcejRozmowa w Duchu Świętym — opis metody ↗Podsumowanie konsultacji w diecezji ↗

Tematy do rozmowy

Wybierz inspirację albo zaproponuj własne pytanie. To autorskie propozycje do pracy w parafii i wspólnocie, a nie oficjalne scenariusze Synodu.

Usłyszeć siebie nawzajem

Jak możemy lepiej słuchać siebie w naszej wspólnocie?

Do modlitwy: Łk 24, 13–35
Uczniowie w drodze do Emaus. Zwróć uwagę, jak Jezus towarzyszy, pyta i słucha.

Kiedy doświadczyłem uważnego słuchania w Kościele? Czyj głos najłatwiej nam przeoczyć?

Parafia otwartych drzwi

Jak sprawić, by każdy mógł poczuć się przyjęty w naszej parafii?

Do modlitwy: Rz 15, 1–7
Przyjmowanie siebie nawzajem. Pomyśl o osobach, które stoją na progu naszej wspólnoty.

Co pomogło mi poczuć, że należę do wspólnoty? Jakie przeszkody może napotkać nowa osoba?

Młodzi mają głos

Jak możemy słuchać młodych i towarzyszyć im w wierze?

Do modlitwy: Łk 2, 41–52
Jezus pośród nauczycieli. Zatrzymaj się nad słuchaniem, pytaniami i wzajemnym szukaniem.

Czego nauczyło mnie spotkanie z młodym człowiekiem? Jak stworzyć przestrzeń na jego pytania?

Zauważyć potrzebujących

Do kogo w naszym otoczeniu jesteśmy dziś posłani?

Do modlitwy: Łk 10, 25–37
Miłosierny Samarytanin. Zwróć uwagę na przejście od zauważenia człowieka do konkretnej troski.

Czyją samotność lub trudność ostatnio zauważyłem? Co pomaga, a co przeszkadza mi podejść bliżej?

Różne dary, wspólna droga

Jak dzielić odpowiedzialność i rozwijać dary w naszej wspólnocie?

Do modlitwy: 1 Kor 12, 4–27
Wiele członków, jedno ciało. Pomyśl o darach, które łatwo dostrzegamy, i tych mniej widocznych.

Jaki dar innych osób pomógł mi wzrastać? Komu możemy zrobić więcej miejsca w naszej misji?

Jedność mimo różnic

Jak budować jedność, kiedy różnimy się w naszej wspólnocie?

Do modlitwy: Ef 4, 1–6
Wezwanie do cierpliwości i jedności. Zauważ, co w codziennych relacjach służy pokojowi.

Kiedy różnica zdań stała się dla mnie okazją do wzrostu? Co pomaga mi pozostać w relacji?

Fragmenty biblijne przeczytajcie we własnym Piśmie Świętym.

Wybierz temat i rozpocznij rozmowę →

O aplikacji